చీమ మిడత

ఎండాకాలమంతా ఒక మిడత ఎండ కాసే పొలాల్లో పాడుతూ ఆడుతూ గడిపింది. పక్కనే ఒక చీమ ధాన్యం గింజలు మోసుకుంటూ తన పుట్టకు మళ్లీ మళ్లీ వెళ్తూ వస్తూ ఉంది.

“ఆగి నాతో పాడవచ్చు కదా?” అని పిలిచింది మిడత. “ఇంత మంచి రోజున ఎందుకింత కష్టపడుతున్నావు?”

“చలికాలం కోసం ఆహారం దాచుకుంటున్నాను” అంది చీమ. “నువ్వు కూడా అలాగే చేయి.”

మిడత నవ్వింది. “చలికాలం ఇంకా చాలా దూరంలో ఉంది. ఈ రోజు బోలెడంత తిండి ఉంది.”

చీమ తన పని తాను చేసుకుంటూ పోయింది.

అంతలో పగటి వేళలు తగ్గిపోయాయి. చలిగాలులు మొదలయ్యాయి. మంచు పొలాలను కప్పేసింది, తినడానికి ఏమీ మిగల్లేదు. ఆకలితో నీరసించిన మిడత చీమ ఇంటి తలుపు దగ్గరికి వచ్చి, కాసిని గింజలు పెట్టమని బతిమాలింది.

చీమలు వెచ్చగా ఉన్నాయి, కడుపు నిండా తిని ఉన్నాయి. వసంతకాలం వరకు సరిపడా ఆహారం వాటి దగ్గర ఉంది.

“ఎండాకాలమంతా నువ్వు పాడుతూ గడిపావు” అంది చీమ. “నేను ఎందుకు కష్టపడ్డానో ఇప్పుడు తెలిసిందా?”