Ang Soro at ang mga Ubas

Isang mainit na araw, naglalakad sa taniman ng prutas ang isang gutom na soro nang makakita siya ng kumpol ng hinog na ubas na nakabitin sa mataas na baging.

"Iyan ang kailangan ng tuyo kong lalamunan," sabi niya.

Umatras siya, tumakbo at tumalon. Sumara ang kanyang panga sa hangin. Sumubok siya ulit, at sablay na naman.

Umikot ang soro at tumalon mula sa kabilang panig. Sumubok siya nang sumubok hanggang sumakit ang kanyang mga binti at mahapdi ang kanyang mga paa, pero laging kulang nang kaunti para maabot ang mga ubas.

Sa huli, sumuko rin siya. Itinaas niya ang kanyang ilong at lumakad palayo.

"Tiyak na maasim naman ang mga iyan," sabi niya. "Hindi ko naman talaga gusto ang mga iyan."