Ang Manggagawa at ang Ruiseñor.

Isang manggagawa ang nakahiga at nakikinig sa awit ng isang nightingale sa buong magdamag ng tag-araw. Labis siyang nasiyahan sa melodiya nito kaya naman sa sumunod na gabi ay naglagay siya ng bitag para sa ibon at nahuli ito.

"Ngayong nahuli na kita," wika niya, "ikaw ay laging aawit para sa akin."

"Kami mga nightingale ay hindi kailanman umaawit sa loob ng hawla," tugon ng ibon.

"Kung gayon, kakainin kita," sabi ng manggagawa. "Lagi kong naririnig na ang nightingale sa tinapay ay isang masarap na pagkain."

"Huwag mo akong patayin," pakiusap ng nightingale. "Kung palalayain mo ako, sasabihin ko sa iyo ang tatlong bagay na mas mahalaga kaysa sa aking maliit na katawan."

Nagustuhan ng manggagawa ang alok, kaya pinakawalan niya ang ibon. Lumipad ang nightingale sa isang sanga ng puno at nagsabi, "Una, huwag kang maniwala sa pangako ng isang bihag; iyon ay isang aral. Pangalawa, ingatan mo ang iyong mayroon. At ang ikatlong payo ay ito: huwag kang magdalamhati sa mga bagay na nawala na nang tuluyan."

Pagkatapos noon, lumipad ang ibon at naglaho sa gabi.