
ఒక ప్రాచీన యువతి ఒక వార్ఫ్ అంచున నిలబడి, ఒక ఆధునిక యువకుని దగ్గర, ఈ మాటలను పునరావృతం చేస్తున్నది: "మహానుభావ రక్షకుడా! మీరు రక్షించిన జీవితం మీదే!" ఆమె వాటిని అనేకసార్లు పునరావృతం చేసింది, వివిధ స్వరాలతో ప్రయోగాలు చేస్తూ, ప్రతిసారీ ఆశ మరియు నిరాశ కలగలుపుతో తన స్వరాన్ని నింపుతూ.
అకస్మాత్తుగా, ఒక దృఢమైన దూకుడుతో, ఆమె నీటిలోకి దూకింది, చివరికి మునిగిపోయింది. ఈ దుర్ఘటనను గమనించిన ఆధునిక యువకుడు, దృశ్యం నుండి దూరంగా వెళ్తూ, ఆలోచనాత్మకంగా నిలిచాడు. "నేను ఒక మహానుభావ రక్షకుడిని," అతను తనలో తాను ఆలోచించుకుంటూ, యువతి మాటలను ప్రతిబింబిస్తూ అన్నాడు. "నేను రక్షించిన జీవితం నిజంగా నాదే."
ఆ క్షణంలో, అతను తన ఉదాసీనత యొక్క బరువును అనుభవించాడు, కొన్నిసార్లు గొప్ప రక్షణ చర్య జీవితాన్ని రక్షించడంలో కాకుండా, దానిని నిజంగా విలువైనదిగా భావించడంలో ఉందని గ్రహించాడు.
కథ యొక్క నైతికత ఏమిటంటే, నిజమైన వీరత్వం అంటే స్వార్థత్యాగం మరియు త్యాగం, ఇతరుల జీవితాలను గుర్తింపు లేదా స్వాధీనం చేసుకోవడం కాదు.
ప్రకటన
రేపు రాత్రి: నక్క మరియు కొంగ.