گفتاری از سقراط

روزی، سقراط در حال ساختن خانه‌ای بود. هر کس به نوبه خود از کار ایراد می‌گرفت. یکی فکر می‌کرد، بدون شوخی، که فضای داخلی شایسته چنین شخص بزرگی نیست. دیگری از نمای بیرونی خوشش نمی‌آمد، و همه موافق بودند که اتاق‌ها بسیار کوچک هستند.

"چنین خانه‌ای برای او! که حتی نمی‌توان در آن چرخید!" فریاد زدند.

"خدا را شکر، امیدوارم دوستان واقعی به اندازه‌ای باشند که آن را پر کنند!" سقراط گفت.

سقراط خردمند درست فکر می‌کرد که خانه‌اش برای این تعداد کم بسیار بزرگ است. هر کس ادعا می‌کرد دوست است، اما فقط یک احمق چنین چیزی را باور می‌کند. این کلمه بسیار استفاده می‌شود؛ اما چیزی نادرتر از آن وجود ندارد!