Isang Bagay na Nakakatawa sa Tamang Panahon.

Isang gastador, nang makakita ng isang langaylangayan, ay nagpasyang ipanagpa ang kanyang balabal, sa paniniwalang malapit na ang tag-araw. Tunay nga, dumating na ang tag-araw.

Gayunpaman, agad natutunan ng gastador na ang isang langaylangayan ay hindi sapat upang magpahiwatig ng tag-araw. Habang lumilipas ang mga araw, naramdaman niya ang lamig ng simoy ng hangin, at pinagsisihan niya ang kanyang padalus-dalos na desisyon. Ang kanyang kagalakan ay nagdulot sa kanya na hindi mapansin na ang tunay na init ay nangangailangan ng panahon upang manatili.

Sa huli, napagtanto niya na kung minsan, ang isang senyales lamang ay hindi sapat upang magbigay-katwiran sa mga biglaang aksyon. Ang pasensya, sa huli, ay isang birtud, lalo na pagdating sa pagbabago ng panahon.