Ang Soro at ang Uwak

May nakitang piraso ng keso ang isang uwak, kaya lumipad siya sa isang sanga para namnamin ito.

Napadaan sa ibaba ang isang soro. Naamoy niya ang keso at naupo siya sa ilalim ng puno. Gusto niya ang kesong iyon, at may plano siya.

"Magandang umaga, marikit na ibon," tawag niya. "Kay kintab ng iyong mga balahibo! Kay ningning ng iyong mga mata! Kung kasingganda ng kabuuan mo ang iyong tinig, tiyak na ikaw ang reyna ng lahat ng ibon."

Itinaas ng uwak ang kanyang ulo sa pagmamalaki. Wala pang nagsalita sa kanya nang ganoon katamis. Gusto niyang iparinig sa soro ang kanyang kahanga-hangang tinig.

Ibinuka niya ang kanyang tuka para kumanta. "Uwaaak!"

Bumagsak ang keso, diretso sa bibig ng soro.

"Salamat," sabi ng soro habang dinidilaan ang kanyang labi. "May tinig ka nga. Ang kailangan mo na lang ngayon ay kaunting isip."