Ang Sapaterong Naging Doktor.

Isang sapatero, hindi makapaghanapbuhay sa kanyang trabaho at napilitang magdesperasyon dahil sa kahirapan, ay nagsimulang magpraktis ng medisina sa isang bayan kung saan siya ay hindi kilala. Nagbenta siya ng isang gamot, na sinasabing panlaban sa lahat ng lason, at nakakuha ng malaking reputasyon sa pamamagitan ng mahahabang promosyon at patalastas.

Gayunpaman, nang ang sapatero mismo ay malubhang magkasakit, ang Gobernador ng bayan ay nagpasya na subukan ang kanyang inaangking kasanayan sa medisina. Upang gawin ito, siya ay humingi ng isang tasa at, habang pinupuno ito ng tubig, ay nagkunwaring hinaluan ng lason ang panlaban ng sapatero, at inutusan siyang inumin ito bilang kapalit ng isang gantimpala.

Sa harap ng takot sa kamatayan, ang sapatero ay umamin na wala siyang kaalaman sa medisina at na ang kanyang katanyagan ay resulta lamang ng hangal na paghihiyaw ng mga tao.

Ang Gobernador ay tumawag ng isang pampublikong pagpupulong at nagtalumpati sa mga mamamayan: "Anong kahangalan ang inyong ginawa? Ipinagkatiwala ninyo ang inyong mga buhay sa isang lalaki na hindi man lang kayang upahan para gumawa ng sapatos para sa inyong mga paa."