Isang pabula ni Ambrose Bierce
Satira para sa nakatatandang mambabasa

Isang walang masamang tao ang naglalakad sa isang pampublikong lugar nang bigla siyang sinalakay ng isang estranghero na may hawak na pamalo. Ang pag-atake ay malubha, na nag-iwan sa biktima ng sugatan at naguguluhan.
Nang dalhin ang estranghero sa paglilitis, ang nagreklamo ay nagsalita sa hukom, na nagsasabi, "Hindi ko maintindihan kung bakit ako sinalakay; wala akong kaaway sa mundo."
Ang nasasakdal ay sumagot, "Iyon mismo ang dahilan kung bakit ko siya sinaktan."
Ang hukom, habang iniisip ang sitwasyon, ay nagpahayag, "Palayain ang bilanggo. Ang taong walang kaaway ay walang kaibigan. Ang mga hukuman ay hindi para sa mga ganitong bagay."
Sa sandaling iyon, ipinakita ng hukom ang isang malalim na katotohanan tungkol sa mga relasyon ng tao at sa mga kumplikasyon ng pakikipag-ugnayan sa lipunan.
Ang kawalan ng mga kaaway ay kadalasang nagpapahiwatig ng kawalan ng makabuluhang relasyon at pagiging tunay sa buhay ng isang tao.
Patalastas
Bukas ng gabi: Ang Soro at ang Tagak