Isang pabula ni Ambrose Bierce
Satira para sa nakatatandang mambabasa

Minsan, isang magnanakaw ang nagpasya na magsampa ng kaso laban sa kanyang mga kasabwat upang mabawi ang kanyang bahagi ng nakaw na ari-arian mula sa isang Matapat na Tao. Bilang bahagi ng kanyang kaso, iginiit niya na dapat dumalo sa korte ang Matapat na Tao upang magpatotoo tungkol sa pagkawala na kanyang naranasan.
Gayunpaman, ipinaliwanag ng Matapat na Tao na minimal lamang ang kanyang pagkakasangkot; siya ay tagapamahala lamang para sa isang grupo ng iba pang matapat na tao, at samakatuwid, hindi niya dapat alalahanin ang pagdalo sa paglilitis. Nang dumating ang mga opisyal ng korte upang bigyan siya ng subpoena, mabilis niyang itinago ang kanyang sarili, na iniiwas ang kanilang mga pagtatangkang tawagin siya.
Habang siya ay nagtatago, ginugol niya ang mahabang oras ng kawalan ng aktibidad sa pamamagitan ng paglilibang sa isang kakaibang libangan—ang paghuhukay sa kanyang sariling bulsa. Sa ganitong paraan, nagawa niyang ilipat ang kanyang atensyon mula sa mga problema na nakapaligid sa kanya, habang nananatiling malayang hiwalay sa suliranin ng magnanakaw.
Ang aral ng kuwento ay hindi maaaring asahan ang katarungan o pananagutan mula sa mga taong hindi tapat o walang pakialam sa kalagayan ng iba.
Patalastas
Bukas ng gabi: Ang Soro at ang Tagak