Isang pabula ni Ambrose Bierce
Satira para sa nakatatandang mambabasa

Isang mayamang lalaki ay nag-alaga ng isang gansa at isang sisne. Itinago niya ang gansa para sa kanyang hapag-kainan at ang sisne dahil ito ay kilala bilang isang mahusay na mang-aawit.
Isang gabi, nang pumunta ang kusinero upang patayin ang gansa, siya ay nagkamali at nahuli ang sisne. Sa isang desperadong pagtatangka upang iligtas ang kanyang sarili, ang sisne ay nagsimulang kumanta, umaasang mahihikayat niya ang kusinero na huwag siyang patayin. Gayunpaman, ang kanyang pagkanta ay hindi siya nailigtas; sa halip, ito ay nagdulot lamang ng mas maraming problema sa kanya. Malungkot, ang pagsisikap ay naging nakamamatay, at siya ay namatay dahil sa pagod ng kanyang pagkanta.
Sa huli, ang magandang boses ng sisne ay hindi siya nagligtas, at siya ay nagbayad ng pinakamataas na halaga para sa isang sandali ng pag-asa.
Ang aral ng kuwento ay ang pagsubok na magbigay-lugod sa iba nang may sakripisyo sa sariling kapakanan ay maaaring magdulot ng sariling pagkasira.
Patalastas
Bukas ng gabi: Ang Soro at ang Tagak