Ang Buntot ng Sphinx.

Isang asong may mapagkimi na ugali ang nagsabi sa kanyang buntot, "Tuwing ako'y nagagalit, ikaw ay tumatayo at nangangaliskis; kapag ako'y nasisiyahan, ikaw ay kumakaway; at kapag ako'y natatakot, ikaw ay kumukubli upang protektahan ang iyong sarili mula sa panganib. Masyado kang pabagu-bago—ipinapakita mo ang lahat ng aking emosyon. Ang paniniwala ko ay ang mga buntot ay dapat magtago ng mga iniisip. Ang pinakamimithi kong hangarin ay maging walang emosyon tulad ng Sphinx."

"Kaibigan ko," tugon ng buntot, na angkop na yumuyuko sa mga damdaming ipinahayag, "dapat mong kilalanin ang mga batas at limitasyon ng iyong pagkatao, at subukang hanapin ang kadakilaan sa ibang paraan. Ang Sphinx ay may isang daan at limampung kwalipikasyon para sa kawalan ng emosyon na wala ka."

"Ano ang mga iyon?" tanong ng aso, na naiintriga.

"Isang daan at apatnapu't siyam na toneladang buhangin sa kanyang buntot," sagot ng buntot.

"At—?" pagpupursige ng aso.

"Isang batong buntot," pagtatapos ng buntot.