Ang Batang Pastol

May isang batang pastol na nag-aalaga ng kanyang mga tupa sa paanan ng isang bundok malapit sa isang madilim na kagubatan. Medyo malungkot para sa kanya sa buong maghapon, kaya nag-isip siya ng isang plano upang magkaroon ng kaunting kasama at kasiyahan.

Mabilis siyang bumaba patungo sa nayon, sumisigaw, "Lobo! Lobo!" Mabilis na lumabas ang mga taganayon upang salubungin siya, at ang ilan sa kanila ay nanatili kasama niya nang matagal na panahon. Labis itong ikinatuwa ng bata. Makalipas ang ilang araw, nagpasya siyang subukan muli ang parehong panlilinlang, at muli, dumating ang mga taganayon upang tulungan siya.

Gayunpaman, hindi nagtagal pagkatapos nito, isang lobo talaga ang lumabas mula sa kagubatan at nagsimulang umatake sa mga tupa. Ang bata, siyempre, sumigaw, "Lobo! Lobo!" nang mas malakas kaysa dati. Ngunit sa pagkakataong ito, ang mga taganayon, na dalawang beses nang nalinlang, ay nag-isip na niloloko na naman sila ng bata. Bilang resulta, walang gumalaw upang tulungan siya.

Ang lobo ay kumain nang masagana sa kawan ng bata. Nang sa wakas ay magreklamo ang bata tungkol sa pagkawala, ang matalinong lalaki ng nayon ay nagsabi, "Ang sinungaling ay hindi paniniwalaan, kahit na nagsasabi siya ng totoo."