Ang Usa sa Kuhungan.

Isang usa, tinutugis ng mga aso at bulag sa takot sa panganib na kanyang kinakaharap, ay naghanap ng kanlungan sa isang bakuran ng bukid. Nagtago siya sa isang kubol kasama ng mga baka. Isang baka ang maingat na nagbabala sa kanya, "O, kahabag-habag na nilalang! Bakit mo kusang pinapasok ang kapahamakan at nagtiwala sa bahay ng iyong kaaway?"

Sumagot ang usa, "Pakiusap, mahal na kaibigan, hayaan mo akong manatili kung saan ako ngayon. Makakahanap ako ng tamang pagkakataon upang makatakas." Nang papalapit na ang gabi, dumating ang pastol upang pakainin ang kanyang mga baka ngunit hindi niya nakita ang usa. Kahit ang katiwala ng bukid, kasama ang ilang mga manggagawa, ay dumaan sa kubol at hindi siya napansin.

Nang makaramdam ng ginhawa at nagpapasalamat sa kanyang kaligtasan, sinimulang ipahayag ng usa ang kanyang taos-pusong pasasalamat sa mga baka na tumulong sa kanya sa oras ng pangangailangan. Isang baka ang sumagot, "Taos-puso naming ninanais ang iyong kapakanan, ngunit hindi pa tapos ang panganib. May isa pa na dadaan sa kubol, na tila may isang daang mata. Hangga't hindi siya dumaan at umalis, nananatili sa panganib ang iyong buhay."

Sa sandaling iyon, pumasok ang may-ari mismo sa kubol. Nagreklamo na hindi maayos na napakain ang kanyang mga baka, lumapit siya sa kanilang mga sabsaban at nagwika, "Bakit ganito kakulangan ng pagkain? Wala man lang kalahating sapat na dayami para sa kanilang higaan. Ang mga tamad na iyon ay hindi man lang nagwalis ng mga sapot ng gagamba!"

Habang sinusuri niya ang bawat bagay, nakita niya ang mga dulo ng sungay ng usa na nakalabas mula sa dayami. Tinawag niya ang kanyang mga manggagawa at inutusan silang hulihin at patayin ang usa.