Ang Unggoy at ang mga Mangingisda.

Isang unggoy na nakadapo sa isang mataas na puno ay nakamasid sa ilang mangingisda na naghahagis ng kanilang mga lambat sa isang ilog. Masusing pinagmasdan niya ang kanilang mga ginagawa, na nabighani sa kanilang kasanayan. Pagkaraan ng ilang sandali, iniwan ng mga mangingisda ang kanilang pangingisda para sa araw na iyon at iniwan ang kanilang mga lambat sa pampang habang sila ay umuwi para maghapunan.

Ang unggoy, bilang pinakamahilig na hayop na tularan ang iba, ay bumaba mula sa tuktok ng puno at sinubukang gayahin ang kanyang nakita. Tinangnan niya ang lambat nang may pagkamausisa at, pagkatapos ng sandali ng pag-aatubili, inihagis ito sa ilog. Sa kasamaang-palad, siya ay agad na nakulong sa mga lambat at tuluyang nalunod.

Sa kanyang huling hininga, nagmuni-muni siya sa kanyang kamalian at naisip sa kanyang sarili, "Nararapat lamang ang nangyari sa akin; ano ba ang karapatan ko, na hindi naman nakahawak ng lambat, na subukang manghuli ng isda?"