Ang Piping Mangingisda.

Isang editor na laging nagmamalaki tungkol sa kadalisayan, kasipagan, at kawalan ng takot ng kanyang pahayagan ay nabahala nang malaman na wala siyang mga tagasuskribi. Isang araw, naisip niya na sa halip na mag-angkin lamang ng mga katangiang ito, dapat niyang isabuhay ang mga ito. "Kung hindi magagandang katangian ang mga ito," pangangatuwiran niya, "pagkatapos ay hangal na mag-angkin ng mga ito nang walang patunay."

Sa ganitong bagong pananaw, tumuon siya sa pagpapabuti ng nilalaman at integridad ng kanyang publikasyon. Bilang resulta, nakakuha siya ng napakaraming tagasuskribi na ang kanyang mga karibal ay desperadong gustong malaman ang lihim ng kanyang bagong tagumpay. Gayunpaman, pinili niyang panatilihin ang kanyang estratehiya sa kanyang sarili. Nang siya ay kalaunang pumanaw, ang lihim ng kanyang kasaganaan ay namatay kasama niya, na nag-iwan sa kanyang mga kakumpitensya sa dilim.