Ang mga Puno sa Ilalim ng Pangangalaga ng mga Diyos.

Ayon sa isang sinaunang alamat, ang mga diyos ay gumawa ng isang espesyal na pagpili ng ilang mga puno upang mapasailalim sa kanilang pangangalaga. Pinili ni Jupiter ang oak, pinili ni Venus ang myrtle, pinaboran ni Apollo ang laurel, kinuha ni Cybele ang pine, at pinili ni Hercules ang poplar.

Si Minerva, na nabighani sa kanilang mga pagpili, ay nagtaka kung bakit nila ginustong mga puno na hindi namumunga. Nagtanong siya tungkol sa dahilan sa likod ng kanilang mga pagpili. Sumagot si Jupiter, “Ito ay upang hindi tila tayo ay naghahangad ng karangalan para sa bunga.”

Gayunpaman, iginiit ni Minerva, “Hayaan ang sinuman na magsabi ng kanyang gusto; mas mahal sa akin ang olibo dahil sa kanyang bunga.”

Bilang tugon, kinilala ni Jupiter ang kanyang pananaw, na nagsasabi, “Anak ko, tama kang tinatawag na matalino; sapagkat maliban kung ang ating ginagawa ay kapaki-pakinabang, ang karangalan nito ay walang kabuluhan.”

Ang pagpapalitan na ito ay nagpapakita ng kahalagahan ng pagiging kapaki-pakinabang kaysa sa mababaw na anyo, na nagmumungkahi na ang tunay na halaga ay nasa pagiging kapaki-pakinabang kaysa sa mababaw na karangalan.