Ang Mambabatas at ang Mamamayan.

Isang dating mambabatas ang lumapit sa isang Kagalang-galang na Mamamayan, humihingi ng liham ng rekomendasyon para sa Gobernador para sa paghirang bilang Komisyoner ng Hipon at Alimango.

"Ginoo," sabi ng Kagalang-galang na Mamamayan, na may mahigpit na ekspresyon, "hindi ba't ikaw ay dating nasa Estado ng Senado?"

"Hindi naman po ganoon kasama, ginoo, tinitiyak ko sa inyo," tugon nito. "Ako ay miyembro ng Mas Mabagal na Kapulungan. Ako ay pinaalis dahil sa pagbenta ng aking impluwensya para sa pera."

"At ikaw ay naglakas-loob na humingi ng akin!" sigaw ng Kagalang-galang na Mamamayan. "Mayroon kang kapal ng mukha? Ang isang taong tatanggap ng suhol ay malamang na mag-alok din nito. Ibig mo bang sabihin ay—"

"Hindi ko po kailanman maisip na gumawa ng isang tiwaling panukala sa inyo, ginoo," pahabol ng dating mambabatas. "Gayunpaman, kung ako ay mahirang bilang Komisyoner ng Hipon at Alimango, maaaring mayroon akong ilang impluwensya sa populasyon ng pantalan at maaari akong makatulong sa inyong laban para sa Koroner."

"Sa kasong iyon, hindi ko nararamdaman na makatarungang tanggihan ang liham sa iyo," tugon ng Kagalang-galang na Mamamayan. Kinuha niya ang kanyang panulat, at, na parang ginagabayan ng ilang hindi nakikitang puwersa, sumulat siya, na labis na nagulat: "Ang nagbebenta ng kanyang impluwensya ay dapat itigil ito; ang isang matapat na tao ay magpapalit lamang nito."