Ang Kapatid na Lalaki at ang Kapatid na Babae.

Ang isang ama ay may isang anak na lalaki at isang anak na babae. Ang anak na lalaki ay kilala sa kanyang kagandahan, samantalang ang anak na babae ay kilala sa kanyang pambihirang pangit na anyo. Isang araw, habang sila ay naglalaro bilang mga bata, sila ay napatingin sa isang salamin na nakalagay sa upuan ng kanilang ina.

Binati ng lalaki ang kanyang sarili sa kanyang magandang hitsura, ngunit ang babae ay nagalit. Hindi niya matiis na marinig ang pagpapahalaga ng kanyang kapatid sa sarili, na itinuturing niya—paano pa ba?—bilang pagpuna sa kanyang sarili. Sa isang saglit ng pagkabigo, siya ay tumakbo sa kanilang ama upang humingi ng paghihiganti sa kanyang kapatid. Sa kanyang galit, siya ay nagparatang na bilang isang lalaki, ginamit niya ang isang bagay na sa kanyang paniniwala ay para lamang sa mga babae.

Yumakap ang ama sa kanilang dalawa, nagbigay ng mga halik at pagmamahal nang walang kinikilingan sa bawat isa. Pagkatapos ay sinabi niya, "Nais kong araw-araw ay tumingin kayo sa salamin: ikaw, anak ko, upang hindi mo masira ang iyong kagandahan sa pamamagitan ng masamang asal; at ikaw, anak ko, upang mabayaran mo ang iyong kakulangan sa kagandahan sa pamamagitan ng iyong mga birtud."