Ang Ibong nasa Hawla at ang Paniki

Isang ibon na kumakanta ay nakakulong sa isang hawla na nakabitin sa labas ng bintana. Ang ibon na ito ay may kakaibang ugali ng pagkanta sa gabi, kapag ang lahat ng iba pang mga ibon ay tulog. Isang gabi, isang paniki ang dumating at kumapit sa mga rehas ng hawla, na nagtataka sa ugali ng ibon.

Tinanong ng paniki ang ibon kung bakit siya tahimik sa araw at kumakanta lamang sa gabi. Sumagot ang ibon, "Mayroon akong napakagandang dahilan para gawin iyon. Minsan, noong ako ay kumakanta sa araw, isang mangangaso ang naakit ng aking tinig. Inilagay niya ang kanyang mga lambat para sa akin at ako ay nahuli. Mula noong araw na iyon, hindi na ako kumanta maliban sa gabi."

Tumawa ang paniki at sinabi, "Walang silbi ang gawin iyon ngayon, kapag ikaw ay bilanggo na. Kung sana ay nag-ingat ka bago ka mahuli, maaaring malaya ka pa rin."

Nagbuntong-hininga ang ibon at sumagot, "Walang silbi ang pag-iingat pagkatapos ng krisis."