Ang Hangin at ang Araw

Nagkaroon ng pagtatalo ang Hangin at ang Araw kung sino sa kanila ang mas malakas. Habang sila ay nagtatalo, napansin nila ang isang manlalakbay na papalapit sa daan. Nagmungkahi ang Araw ng paraan upang malutas ang kanilang pagtatalo: "Subukan natin kung sino sa atin ang makapagpapahubad ng kanyang balabal. Ang sinumang magtagumpay ay ituturing na mas malakas. Maaari kang mauna."

Sa gayon, nagtago ang Araw sa likod ng isang ulap habang sumubok naman ang Hangin. Nagsimulang humihip nang malakas ang Hangin sa manlalakbay. Subalit, habang mas malakas ang paghihip ng Hangin, mas mahigpit na binalot ng manlalakbay ang kanyang balabal. Sa huli, napagod at nabigo ang Hangin, at napilitang aminin ang pagkatalo.

Pagkatapos, lumitaw ang Araw mula sa likod ng mga ulap, nagliliwanag nang buong ganda. Ang init ng Araw ay agad na naging hindi matiis para sa manlalakbay na magpatuloy sa pagsusuot ng kanyang balabal. Mabilis niya itong hinubad, dama ang banayad na init sa kanyang balat.

Ang kuwentong ito ay nagpapakita na ang kabaitan ay mas makakamit kaysa sa pagiging marahas.